สวัสดีครับ ขอรายงานผลการฝึกงานที่ญี่ปุ่น ตลอด 2 สัปดาห์ที่ผ่านมา

เริ่มต้นด้วย ได้ออกเดินทางจากสนามบินสุวรรณภูมิ เมื่อวันที่ 1 มิ.ย. 2008 เวลา 6.00 ... ไม่ทราบว่า จะไปปลุกไก่บนเครื่องบินกันหรือไงครับ...

และเนื่องจากอดนอนมาทั้งคืน เพราะกะจะไปนอนบนเครื่องบิน แต่ทว่าเนื่องจากไอ้คุณเก้าอี้ที่มันช่างเล็กสนิทอะไรขนาดนั้น ทำให้แผนการที่จะนอนเป็นอันต้องพับเก็บไปโดยปริยาย สรุป นั่งแหกขี้ตา ทำแฟนซับกลางอากาศกันเลยดีกว่า (Zettai Karen Children ep.08 ซับไทย เป็นผลงานที่ทำบนอากาศนะครับ 555)

และแล้ว เมื่อเวลาบ่ายสอง เวลาท้องถิ่นของประเทศญี่ปุ่น ทางคณะของเราก็ได้ลงมาถึงสนามบินนาริตะโดยสวัสดิภาพ โดยเครื่องบินจากสายการบิน Northwest Airline

เอ่อ แต่ว่า เครื่องบินในภาพ เป็นเครื่องข้างๆนะครับ เครื่องที่พวกเราเดินทางมามันเล็กกว่านี้...

หลังจากนั้น พวกเราก็เดินชิวๆ ทอดน่อง ไปเอากระเป๋า ผ่าน Custom และในขณะที่กำลังจะออกไปล๊อบบี้ของสนามบิน เจ้าปิ๊กก็สร้างเรื่องเป็นคนแรก โดยการโดนพนักงานที่สนามบินสั่งให้ระเบิดกระเป๋าตรวจ สงสัยเพราะหน้าตามันดูไม่ค่อยน่าไว้วางใจ ไม่เห็นคนอื่นเขาจะโดนเลย จากเหตุการณ์ครั้งนี้ ทำให้น้ำพริก มาม่า และทุกๆอย่างในกระเป๋าเจ้าปิ๊กระเบิดออกมากลางสนามบิน เป็นที่อับอายแก่ผู้คนที่สัญจรไปมายิ่งนัก

หลังจากออกมาที่ล๊อบบี้ อ.พงศธร นัดเอาไว้เป็นเวลาบ่ายสาม ในขณะนั้นเกือบจะถึงเวลานัดแล้ว แต่ก็ยังไม่เห็นวี่แววของอาจารย์แต่อย่างใด จนในที่สุด เจ้าปิ๊กก็สร้างเรื่องอีกแล้ว โดยการออกความเห็นให้เขียนป้ายหาคนมารับ (ปกติแล้ว มันต้องเป็นคนมารับถือป้ายสินะ...) แล้วเดินทั่วล๊อบบี้สนามบิน จนแล้วจนรอด ก็ยังไม่พบอาจารย์แต่อย่างใด



และแล้ว เมื่อเวลาประมาณสามโมงครึ่ง อ.พงศธร ก็ปรากฏตัว และก็ได้ทำการรู้จักกัน และ อาจารย์ก็บอกว่า "อย่าเรียกว่า อาจารย์ เลย มันดูแก่ เรียกว่า พี่ ละกัน" จาก อ.พงศธร เลยกลายเป็น พี่ดอน ไปตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา

แล้วเราก็ขึ้นรถไฟสายเคย์เซย์เข้าสู่ใจกลางเมืองโตเกียว และ เปลี่ยนไปเปลี่ยนมา นั่งไปนั่งมา บ้าใบ้ไปบ้าใบ้มา จนกระทั่งถึงที่หมาย "สถานี ฮิงาชิ โคกาเนย์" เดินต่อไปอีกเกือบสิบนาที ก็ถึงหอพัก ข่าวดีคือ ได้ห้องคนละห้องเลย สุดยอดมาก ส่วนข่าวร้ายก็คือ ไม่มีลิฟท์... ทุกคนเลยลำบากลำบนแบกกระเป๋าขึ้นไปเก็บ แต่ยังไม่ได้เข้าห้องตัวเอง ก็ออกไปกินข้าวเย็นกันซะละ...

ในที่สุด ก็ได้เจอกับอาจารย์วทันยู ซึ่งเหมือนเดิม พวกเราก็เรียกอาจารย์ว่า "พี่ซัน" และก็ได้ออกไปกินข้าวเย็นมื้อแรกกัน ซึ่งเป็นร้านอาหารจีนที่ให้เยอะแบบโคดๆ บ้าไปแล้ว จานนึงกินกันได้สี่คนเลยเชียว

และแล้วก็กลับมาที่หอ พี่ซันก็สอนเรื่องทั่วๆไปเกี่ยวกับหอ หอเป็นห้องเดี่ยว นอนคนเดียว มีเครื่องใช้เสร็จสรรพ แอร์ ตู้เย็น ห้องน้ำส่วนตัว น้ำร้อน เตียง ตู้ ปลั๊กไฟ ไฟฟ้า พื้น หลังคา ขี้ฝุ่น ซากแมลงตาย ครบถ้วน

ไม่พูดไม่จา ขอเปิดคอมก่อนเลยละกัน แต่ยังไม่มีเนตอ้ะ...

 

และแล้วก็จบวันแรกไปอย่างเฮๆ นอนดีกร่า...

edit @ 13 Jun 2008 12:07:43 by [C-Doe]Rowy_!~~

edit @ 13 Jun 2008 23:56:25 by [C-Doe]Rowy_!~~

edit @ 14 Jun 2008 00:17:28 by [C-Doe]Rowy_!~~

Comment

Comment:

Tweet

อ่านไปแล้วจะว่ามันฮาหรือโหดดีนะฮ่าๆๆ สุดๆอ่ะเอามาดูอีกน้าชอบ ชอบคนที่มันนั่งอ่านป้ายอะ(อ่านไปได้ยังไง)

#3 By แมงสาบ (125.27.15.133) on 2008-10-17 10:11

เชดด บ้านเกิดๆ 555+

สุ้ๆเว้ย

หอแอบน่าอยู่นะเนี่ย

#2 By AOZ (58.8.26.243) on 2008-06-14 00:36

ทำกลางอากาศเลยรึ

ขนาดเก้าอี้ของสายการบิน...รักคุณเท่าฟ้า ยังนอนหลับไม่ลงเลย

#1 By Sakuranbo on 2008-06-12 20:01