ต้องเท้าความไปถึงก่อนที่จะเดินทางมาญี่ปุ่น

Nuksit Sensei : เนี่ย เดี๋ยวแลบที่ญี่ปุ่นเค้าจะมีแลบทริปกัน สนใจจะไปมั้ย

พวกเรา : ไปแล้วจะได้อะไรเหรอครับ?

Nuksit Sensei : อ๋อ คงจะได้ความรู้ใหม่ๆเยอะเลยแหละ ไปดูเทคโนโลยี โรงงาน อะไรพวกนี้ น่าจะได้ความรู้เยอะนะ

พวกเรา : อืม งั้นไปก็ได้ครับ (แต่อยากเที่ยวมากกว่าอ้ะ...)

-------------------------------------------------------------------------------

และแล้ว ก็ถึงวันที่ 21-22 ซึ่งเป็นวันเสาร์อาทิตย์ ทาง Nagai-Lab ทั้งหมด จะเดินทางไปเยือน Izu กัน โดยเสียค่าใช้จ่าย 11000 เยน โดยราคานี้ เหมารวมค่าที่พัก ค่าอาหารเย็น ค่าอาหารเช้า ค่าเหล้า ค่าสาเก ค่าค๊อกเทล ค่าเบียร์ ค่าน้ำแข็ง ค่ากับแกล้ม ค่ามิกเซอร์ เป็นที่เรียบร้อย โดยที่ในวันเสาร์ที่ 21 ทุกคนมาถึงที่หมายโดยพร้อมเพรียงกัน เวลา 10.00 ที่หน้าตึก พวกเราก็มาถึงกันก่อนเวลานิดหน่อย ก็เลยมีเวลาว่าง ถ่ายรูปเล่น ยืนดูเค้าขนของกัน (เค้าไม่ยอมให้พวกเราช่วยอะ กลัวไปทำเหล้าเค้าแตกมั้ง)

มาถึงเช้านี้ ทุกคนยกเว้นเกื้อเกิดอาการเหวอกันเล็กๆน้อยๆ เนื่องจากทุกคนแต่งตัวกันเรียบร้อยมาก กางเกงยีนส์ รองเท้าผ้าใบ ส่วนพวกเราชาวไทย ไปเที่ยวทะเล ก็ต้องรองเท้าแตะสิวะ!! ไปทะเลเฟ้ย ไปทะเล!!

และวันนี้ ปิ๊กกับนนท์ ก็แต่งตัวเข้าขากันมาก เสื้อเหลืองแดงที่ไปหิ้วกันมาจาก Kichijoji เมื่อวันศุกร์ ทั้งคู่เซลฟ์กับชุดดังกล่าวเป็นอย่างมากทีเดียว

และ อากิซัง ก็มาขอแจมตามคาด 555 เสื้อเฮียเท่จริงๆครับ ใส่กลับหน้าหลังมาด้วยแน่ะ...

และหลังจากนั้น ก็ประชุมเพลิงกัน ตกลง นัดแนะ วิธีการเดินทางและทางที่จะไป และจะไปกินข้าวกลางวันที่ไหน และ บลาๆๆ... โดยพี่ไซโก เป็นทริปลีดเดอร์มั้ง เห็นเป็นคนจัดการทุกอย่างเลย

และพวกเรา 6 หน่อ ก็แยกรถกันไป โดย เรา จูน เกื้อ ไปกับรถพี่ดอน ส่วน ปิ๊ก นนท์ พีท ไปกับรถแวนเช่าของพี่ไซโก โดยมีพี่ซันไปดูแลด้วย

หลังจากการเดินทางประมาณ 1 ชม.กว่าๆ ก็ถึงเวลาอาหารกลางวัน โดยไปกินกันที่ร้านโซบะ ชื่ออะไรไม่รู้ รู้แต่ว่า โคตรอร่อยเลย ให้ตายเหอะ แต่ก็ต้องยอมจ่ายกันหนักหน่อย ตกคนละเกือบๆ สองพันเยนนะฮะ มื้อนี้

ชุดข้าวหน้าเทมปุระของ เจ้าปิ๊กกับเจ้าพีท สนนราคา 1900 เยน

ชุดอาหารกลางวันประจำฤดูกาล สเต๊กเนื้อมิโซะ ของจูน สนนราคา สองพันเยนถ้วน

ชุดครอบครัวเล็กๆของคุณโซบะ ของเรา เกื้อ และ พี่ดอน สนนราคา 1650 เยน

และหลังจากจ่ายเงิน ควักเนื้อและอาหารเป็นที่เรียบร้อย ก็เตรียมพร้อมที่จะออกเดินทางกันต่อ

เรียงจากซ้ายไปขวา... พีท นนท์ เกื้อ จูน ปิ๊ก พ้ง(วี่) พี่ดอน

เอ้า ออกเดินทาง!!

ก็แยกออกไปเป็นหลายเส้นทาง แล้วแต่รถ โดยรู้สึกว่ารถส่วนใหญ่ จะมุ่งหน้าสู่ ออนเซนข้างๆโรงแรมที่จะไปพัก โดยพวกปิ๊กนนท์พีพี่ซัน ก็ไปกับกลุ่มนี้ด้วย

ส่วนทางรถของเรา พี่ดอน เรา จูน เกื้อ ก็ไปวางแผนเดินทางกันที่มินิมาร์ทก่อนเลย โดยไปเปิดคู่มือท่องเที่ยวในแฟมิลี่มาร์ท (ไปเปิดหนังสือดู แบบไม่ซื้อ... แต่สรุปพี่ดอนก็เกรงใจเค้าแล้วซื้อมาเล่มนึง ^^) ก็เลยได้ข้อสรุปว่าจะไปเที่ยวออนเซนแช่ขากัน แต่ดวงก็ไม่รองรับ อยู่ดีๆ ฝนก็เทลงมาทำให้แผนการนี้ต้องเป็นอันยุบไป พอขับรถต่อไปอีกสักพักฝนมันก็ซาลง... (กวนประสาทชะมัด) ก็เลยไปแวะพักที่สวนที่อิโต้แทน (อิโต้เป็นชื่อเมืองหรือเขตอะไรสักอย่างระหว่างทาง ไม่ใช่ อิโต้ มาโคโตะ แต่อย่างใด) มีรูปปั้นประหลาดๆ เต็มไปหมดเลย ลองดูจากภาพเอานะครับ

 

 

พี่ดอน เอนจอยอย่างสุดๆ

หลังจากจบการพักระหว่างทาง ก็ถึงคราวต้องไปโรงแรมซะที พี่ดอนก็ขับรถต่อ จนถึงโรงแรมประมาณ ห้าโมงครึ่ง เค้านัดกินข้าวกันหกโมงเย็น เรากับพี่ดอนเลยรีบบึ่ง เพราะอยากไปแช่ออนเซนก่อนกินข้าว แต่พอไปถึง ราคาที่จะเข้ามันแพงกว่าที่จะเข้าไปแค่ยี่สิบนาที เลยเป็นเอาแคนเซิล แล้วนั่งแช่ขาอารมณ์ดีแทน

หลังจากนั้นก็กลับมาที่โรงแรมพร้อมๆกับพวกที่ออนเซนเสร็จ ไปพร้อมกันในห้องอาหารของโรงแรม พี่ไซโกกล่าวเปิดงาน นางาอิเซนเซย์กล่าวคัมปาย แล้วก็... "อิทะดะคิมาสสสสสส"

และข่าวดีล่าสุดก็คือ พีทมีแฟนแล้ว!! ดูจากสีหน้ารู้สึกเจ้าตัวจะดีใจอยู่ไม่น้อย...

หลังจากนั้น ก็ถึงเวลากิจกรรมสังสรรค์ระหว่างกินข้าว หรือ เกมบิงโก นั่นเอง!!

พี่ยัตสุก็มากล่าวเริ่มเกม โดยมีพี่ชิกิเป็นลูกมืออยู่ข้างๆ

ไม่รู้โชคดีหรือโชคร้ายดี เกมนี้มันแจกของด้วย!! แต่ของที่ได้ก็ต้องสุ่มกันอีกที บางคนได้ของที่ไม่ค่อยจรรโลงใจเท่าไร สรุป บางที นั่งเฉยๆอาจดีที่สุด... แต่สุดท้าย จูน กับ พีท ก็ได้รางวัลมา

โดยพีทได้แก้วมาใบนึง ก็ยังดี หุๆ

ส่วนจูน ได้ Thumb Drive 4 Gb มาอันนึง สุดยอดดด!!

และรางวัลใหญ่ ซึ่งเป็นรางวัลสุดท้าย ก็คือ PSP + Accessory Sets + เกม Monster Hunter แต่สุดท้ายไปๆมาๆ ผู้ได้รางวัลก็นำรางวัลนี้มามอบให้แก่พวกเรา บอกว่าเป็นของขวัญจากทุกคน ขอบคุณมากๆครับ (แต่สุดท้ายคิดว่าก่อนกลับจะเอาไปคืนแฮะ แบบว่าเกรงใจอะ...)

หลังจากนั้นสักพัก ก็เป็นอันปิดงาน (เวอร์ชั่นพิธีการ) ทุกคนจะปรบมือดังๆพร้อมกัน 1 ครั้ง และก็เป็นอันจบงาน แต่ความจริง งานเลี้ยงมันเพิ่งเริ่มเท่านั้น หึๆๆ

ก่อนจะมีการเมากันเกิดขึ้น เรา จูน เกื้อ พี่ดอน แล้วก็พี่ๆที่แลบอีก 3-4 คน ก็ขอตัวไปแช่ออนเซนกันก่อน ก็ทำการออกเดินทางไปยังออนเซนทันที ไปถึงประมาณ 3 ทุ่ม เค้าปิด 4 ทุ่ม ทำให้มีเวลาแช่ประมาณ 1 ชม. ลุยกันเลยดีกว่า

ราคาค่าเข้าก็คนละ 1600 เยนถ้วน หลังจากจ่ายเงินเข้ามาแล้ว จูนกับเกื้อ ก็แยกไปที่ชั้น 3 ซึ่งเป็นชั้นสำหรับผู้หญิง ส่วนพวกผู้ชาย ประกอบด้วย เรา พี่ดอน แล้วพี่ๆอีก 3 คน ก็ขึ้นไปยังชั้น 4 ทำการเก็บข้าวของใส่ล๊อกเกอร์ หยิบผ้าเช็ดตัว(ห้ามเอาเข้าไปในออนเซน) หยิบผ้าผืนเล็กๆ(เอาไว้ปกปิดส่วนล่าง) แล้วก็ถอดเสื้อผ้า วิ่งเข้าไปโลด

ก่อนอื่นเลย เค้าก็จะมีมุมล้างตัวให้ทำความสะอาดร่างกายกันก่อนจะลงไปแช่ออนเซน แล้วออนเซนก็มีอีกหลากหลายรูปแบบ ไม่ว่าจะเป็น กลางแจ้ง จากุชชี่ ในร่ม อ่าง โอ่ง ขัน สารพัดจะรูปแบบ สนุกมากมายเลยครับ แต่ไม่สามารถถ่ายรูปข้างในมาให้ดูกันได้ เพราะไอน้ำมันฟุ้งมาก ลองถ่ายมารูปนึง มองไม่เห็นอะไรเลย

หลังจากอาบน้ำ แช่ออนเซนเสร็จ ก็ออกมาแต่งตัว ใส่กางเกงเลโชว์ความเป็นไทยทันที ลงมาชั้นหนึ่ง ซดนมกาแฟไปกระปุกนึง รอจูนกับเกื้อเสร็จ แล้วก็ออกเดินทางกลับที่พักกัน เพื่อไปพบกับสงครามที่แท้จริง

หลังจากที่กลับมาถึงที่พัก เอาของไปเก็บห้อง ก็กลับไปมั่วที่ห้องอาหาร ซึ่ง ณ บัดนี้ เปลี่ยนสภาพไปเป็นห้องกินเหล้าเรียบร้อยแล้ว

ใครถ่ายรูปนี้เนี่ย สั่นยิกเลย จากซ้ายมาขวา... ปิ๊ก นนท์ พีท พ้ง(วี่) พี่อากิ เกื้อ จูน หิ้วเบียร์เหล้ากับแกล้มกันโจ้งครึ่มเลย

แต่นั่งได้แปบเดียว เค้าก็บอกว่าต้องปิดห้องแล้ว เพราะมันเป็นห้องส่วนกลางของโรงแรม เลยย้ายไปที่ห้องของพี่อินาตะกันแทน พร้อมกับเปิดวงโจ้งครึ่มครั้งยิ่งใหญ่กันทันที

วาระที่หนึ่ง : เกมกินเหล้า ซึ่งประกอบไปด้วยเกมหลากหลายประเภท ทั้งที่เราคนไทยรู้จักและไม่รู้จัก ก่อนอื่นเลยก็เล่นเกม อินเดียนโป๊กเกอร์ (ชื่อเท่ล่ะสิ ความจริงก็คือไอ้เกมเอาไพ่แปะหัวกันนั่นแหละ) ต่อมาก็เล่นเกมหน่อไม้อะไรสักอย่าง วิธีเล่นก็ง่ายแสนง่าย แล้วก็ทำให้ผู้เล่น เมาได้ง่ายแสนง่ายเช่นกัน ไว้กลับไปค่อยสอนละกัน หลังจากนั้นก็มีเกม เซนดะ มิซุโอะ ไอ้นี่ก็เล่นง่ายอีกละ เมาง่ายเหมือนเดิม แล้วก็มีการเอาเกมไทยๆไปสอนเค้าเล่นด้วย เช่น เซเว่นอัพ เป็นต้น หลังจากเล่นเกมทั้งหลายผ่านพ้นไป รู้สึกผู้ที่รับเคราะห์รับประทานแอลกอฮอล์ไปมากที่สุดจะเป็นพี่หมี หรือ พี่คุไม ของเรานั่นเอง เล่นเอาหลอนไปเลย และครั้งนี้ เรายังทำให้พี่ซันกินเหล้าได้ด้วย ถือว่าประสบความสำเร็จ ส่วนพี่ดอนขานั้นขาเมาอยู่แล้ว...

จากซ้ายไปขวา เริ่มจากคนที่เห็นแค่ครึ่งหน้า... พี่ฟุค(คนเวียดนาม) พี่อากิ พีท พี่ซัน พี่อินาตะ พี่ฟูจิตะ

หลังจากเล่นเกมทั้งหลายจบ ก็ถึงเวลาสาวๆเข้านอน จูนเกื้อ กลับห้องไปนอนละ ต่อจากนั้น บรรยากาศในห้อง จากที่สว่างๆ ก็ฉับพลันเปลี่ยนไป มีบรรยากาศมืดๆ ทมิฬๆ ครอบคลุมเข้ามาทันที

"อะไรที่มันอยู่ในวงเหล้า ก็ให้มันจบอยู่แค่ในวงเหล้า" เพราะฉะนั้นเรื่องเสื่อมเสียๆ ตั้งแต่ตีหนึ่งเป็นต้นไป จะไม่ขอเอามาเปิดเผยในที่สาธารณชนนะครับ ขอพูดแค่ว่าส่วนใหญ่ก็จะเป็นการสานสัมพันธไมตรีและแลกเปลี่ยนวัฒนธรรมและภาษาระหว่างไทยและญี่ปุ่น กันเสียมากกว่า โดยในครั้งนี้ อาจารย์ฮายาชิ และ พี่ฟูจิตะ ได้สั่งสอนและชี้แนะอะไรให้พวกเรามากมายทีเดียว โดยแลกเปลี่ยนกับที่ทางเราก็ได้สอนอะไรดีๆกับเค้าทั้งคู่ไปเยอะเหมือนกัน

และหลังจากตีหนึ่งเป็นต้นมา เหล่าทหารก็เริ่มล้มตายกันไปเป็นหมู่ๆ หรือเดี่ยวๆ โดยนนท์และพี่อากิได้เสียชีวิตไปเป็นรายแรก เวลาประมาณตีสี่ครึ่ง ต่อมาก็เป็นพี่ดอนและพี่คุไม ประมาณตีห้า ตามด้วยเจ้าพีท ประมาณตีห้าครึ่ง และปิดท้ายด้วยคู่ขาคู่ฮา อาจารย์และนักเรียน ฮายาชิเซนเซย์และพี่ฟูจิตะ ด้วยเวลาประมาณหกโมงเช้า เรากับปิ๊กก็คิดว่า คงได้เวลาอันสมควรแล้วที่จะเข้านอนกันเสียที แต่เผอิญ เราลืมไปว่า พี่อากิซึ่งนั่งเฮฮาบ้าจี้อยู่ในขณะนั้น ได้นอนไปแล้ว แล้วนี่พี่เค้าตื่นมาอีกรอบแล้วนี่หว่า เค้าเลยไม่ง่วง แล้วชวนเราคุยยาว ทำให้เราทั้งคู่ ต้องตกเป็นคู่หูสนทนากับพี่อากิไปจนเช้า... สรุป เวลานอนของปิ๊ก คือ ครึ่งชม. ตอน 7.30 - 8.00 ส่วนเราเป็นผู้เดียวในทริป ที่ไม่ได้นอนแม้แต่แอะเดียวตามคาด... ง่วงชะมัด...

หมายเหตุ... ขอแสดงความเสียใจกับนนท์ด้วย ที่ดันหลับไปก่อน ทำให้โดนฟูจิตะลักหลับ และ เสียความบริสุทธิ์ไป... (ภาพดังกล่าวไม่สามารถแสดงออกมาในที่สาธารณชนได้ เพราะ เรท 18+)

สภาพผู้ตาย

เรียงจากซ้ายไปขวา นนท​์ พีท ฮายาชิเซนเซย์ พี่ดอน (ความจริงต้องมีซากพี่ฟูจิตะด้วย แต่รู้สึกว่าจะแอบลุกขึ้นมาแล้วหนีไปนอนที่อื่นตอนไหนก็ไม่รู้)

นี่คือภาพยามเจ็ดโมงเช้าที่ทะเล Izu (มันว่างอ้ะ ไม่มีไรทำ ออกมาเดินตากฝนถ่ายรูปเล่นกันดีกว่า)

หลังจากเดินเล่นเสร็จ กลับมานั่งคุยกับพี่อากิ อีกสักพัก เจ้าปิ๊กก็เสียชีวิตเป็นรายสุดท้าย กลางโซฟาหน้าห้องอาหารกันเลย

และจากบทสนทนาเมื่อคืน ทำให้ปิ๊กได้พบกับประโยคสำคัญที่จะเอาไปใช้ในชีวิตประจำวันเสียที ซึ่งก็คือ

僕とつき合ってください。

ไม่ขอแปลไว้ ณ ที่นี้ กรุณาไปค้นหาคำแปลกันเอาเอง

หลังจากนั้น ทุกคนก็ทยอยกันตื่น แล้วพร้อมหน้ากันในห้องอาหาร เพื่อรับประทานอาหารเช้ากันในเวลา 8.00 พร้อมกันซัดข้าวเช้า แล้วก็รอเวลาถ่ายรูปหมู่กันตอน 9.30 ทำให้เราได้มีเวลาพักผ่อนกันอีกสักพัก

จูนก็ขอออกไปถ่ายรูปนิดนึงก่อนกลับ

และสุดท้ายก็เตรียมตัวออกเดินทางเพื่อกลับไปสู่มหาลัยของเรา

หลังจากออกจากที่พักมาไม่นาน ก็มีไปแวะดูหน้าผากัน เราก็งงเหมือนกัน ฝนตกอย่างกับพายุ คนยังแห่ไปดูหน้าผากัน แบบนี้ต้อง "คิดมั่งนะ..."

ระหว่างทาง ก็แวะกินอาหารกลางวันกันที่ร้านของฝาก ซึ่งไม่รู้ชื่อ แล้วก็ซัดโซบะกันไปคนละชาม แล้วก็แยกย้ายกัน ออกเดินทางกลับบ้าน โดยรถคันอื่นๆก็ตรงดิ่งกลับบ้านกันเลย แต่พี่ดอนก็ออกไอเดีย พา เรา จูน เกื้อ ไปกินโอโคโนมิยากิกันเป็นอาหารเย็นก่อนกลับบ้าน

โอโคโนมิยากิ ร้านใกล้ๆบ้านของเรา อร่อยมากๆเลย ทำเองด้วย แต่ผมไม่ได้ทำ สั่งมา 3 แบบ พี่ดอน เกื้อ จูน เป็นคนทำ ส่วนเราก็แหงสิ เป็นคนกินไง

รูปพ่อครัวของเรา พี่ดอนนั่นเอง

ส่วนนี่ก็แม่ครัวของเรา

อันนี้คือ ยากิโซบะโอโคโนมิยากิ

ส่วนนี่ ซีฟูดโอโคโนมิยากิ

ถ่ายรูปคู่กับพี่ดอนหน่อย

และหลังจากนั้น พี่ดอนก็มาส่งพวกเราที่หอพัก เป็นอันจบการเดินทางอันแสนสนุก Nagai Lab Trip to Izu สองวัน หนึ่งคืน แม้ว่าจะไม่ได้ความรู้อะไรเลย แต่เราได้อะไรที่มีคุณค่ามากกว่าความรู้กลับมาเต็มกระเป๋าเลย ไม่ว่าจะเป็นมิตรภาพกับเพื่อนในแลบ เบื้องหลังของใครหลายๆคนเวลาเมา และได้สอนภาษาไทยดีๆและแลกเปลี่ยนความรู้กับฮายาชิเซนเซย์และพี่ฟูจิตะอีกมากมาย

สุดท้าย ขอขอบคุณพี่ดอนมากครับ สำหรับคำแนะนำ และ ให้พวกเรานั่งรถ และพี่ขับตลอดสองวันไม่ได้พักเลย ขอบคุณมากๆครับ

edit @ 23 Jun 2008 13:44:33 by [C-Doe]Rowy_!~~

Comment

Comment:

Tweet

บอกได้คำเดียวว่า

โหลดโหด....โครต

อยากกินง่ะ..

#5 By Apest (118.173.148.166) on 2008-08-19 00:47

มีของมาฝาก ตามไปดูที่บล็อกล่ะกันเน้อ open-mounthed smile

#4 By --อาเย่-- on 2008-08-18 01:17

เพิ่งมาไล่อ่าน....

รู้สึกตั้งแต่ไปยุ่นจะเห็นมีแต่...กิน-เที่ยว-เมา-นอน-ออน-กิน-เที่ยว-เมา-นอน-ออน...(กรุณาอ่านซ้ำไปซ้ำมาซัก10รอบ 55)

หนุกดีๆ เขียนอีกเรื่อยๆนะ วีวี่เขียนประชดอย่างฮา หุๆ

#3 By umi on 2008-07-04 02:00

น่ากินเกินไปละค่ะ ลุงวี่

กลับมาขอให้หนักขึ้นๆๆนะ

#2 By +*+*akeha*+*+ on 2008-06-24 00:31

อาหารน่ากินมากๆๆ รูปพี่พ้งที่ยืนกะหินน่าร๊ากกดีๆ

อยากลงออนเซนบ้างงะ ท่าทางอุ่นสุดๆ แต่ไปแช่ตอนหน้าร้อน มันจะรุสึกดีหรอ??

คิดถึงมากๆนะคะ กินโอโคโนมิยากิเผื่อด้วยย

แม่ครัว พ่อครัว น่าร๊ากกๆๆ surprised smile

#1 By Pink krub pom (58.8.212.66) on 2008-06-23 23:32